недеља, 17. март 2013.

Buika



Vandavod was ik op het concert van Buika. Mensen, dat wat vanavond in Sava centar gebeurde is onbeschrijfelijk. Haar stem is zo sterk, zo mooi. Buika stond met blote voeten in een simpele lange zwarte jurk op de bühne. En ze zang. Flamenco zit in haar bloed. Eerlijk gezegd was ik een beetje skeptisch toen ze met zingen begon. Volgens mij is Sava centar niet geschikt voor zo'n optreding maar goed. Ik zie Buika meer in een bar waar iedereen drinkt, rookt en mompelt. Gitaar. Piano. Drums. Het Spaans. Golving en beweging van tempo, ritme en woorden. Wat een mooi beeld, zeg. Maar hoewel de omgeving niet paste was het concert prima, hoor. Buika is een van die mensen die 'stralen'. Haar energie, enthousiasme en persoonlijkheid maakten vanavond indruk op iedereen in Sava centar. Op een moment waren mijn ogen zelfs vol tranen. De combinatie van het Spaans en de stem van Buika is iets wat mij kan ontroeren. Ik spreek geen Spaans maar ik kan het redelijk goed verstaan. Esperame una noche mas en a mi manera is vanzelfsprekend. Buika heeft vanavond gezegd: 'Ik vind het fantastisch dat de meeste mensen hier mij kunnen verstaan. Maar wij spreken een taal die boven de taal is. Ik begrijp jullie. Ik weet wat jullie geheimen zijn. Ik was ook verliefd. Ik ben ook alleen en eenzaam. Ik ben bang.'

Socrates heeft gezegd 'Ik weet dat ik niets weet' en Buika zei: 'Ik weet niets over muziek, ik weet niets over liefde, ik weet niets over geluk.' En dit zegt een van de koninginnen van flamenco en jazz. En ze zei ook: 'Iedereen wil een happy end.' Ze was een beetje dronken maar dat is geen punt. Op het einde van het concert gaf Buika haar ring aan een man die in de eerste of tweede rij zat. Ze zei tegen hem: 'Kom papi. Opzettelijk blijf ik iets kleins in de stad waar ik optreed. Dat betekent dat ik in die stad moet terugkomen. Dus, ik geef je mijn ring en je moet hem goed bewaren. Ik ga zeker hier terugkomen en dan ga ik voor mijn ring vragen.'

Buika zang voor 2 uren. Na elke lied kreeg ze een daverend applaus. Muziek van Buika hoef je niet te begrijpen, je moet die voelen. Buika hoef je niet te accepteren maar je moet haar respecteren. She is a strong black independent woman. :D

PS Dit heb ik gisteravond geschreven maar mijn internetconnectie viel weg.

PPS En ja, een liedje van Buika... hmmm... bijvoorbeeld: Tu volveras.

недеља, 10. март 2013.

Top 20 van deze week



1. Ik zag een oma op scooter die door fille langzaam reed.
2. Ik proefde popcornijs.
3. Na 9 maanden (en met letters - NEGEN maanden) ben ik opnieuw in het bevolkingsregister ingeschreven. :D Nu staat een ander nummer op mijn identiteitskaart. Dag, ik ben Nevena 004277250.
4. Ik was in Smederevo met mijn vrienden.
5. Ik verloor mijn gsm. Maar deze keer echt.
6. Mijn zusje legde me uit wat pickleball is. Pickleball heeft niets te maken met komkommers.
7. Nu weet ik dat sommige studenten in VS met het reconsturueren van woorden moeite hebben.
Professor: Voor de volgende les moeten jullie Origin of Spicies lezen.
Studenten komen in de bibliotheek: Dag, ik heb een boek nodig - Oranges and Peaches.
8. Nu ken ik een Begische grapje: Ik zie je graag ... van de trap vallen.
9. Ik keek naar een SF film - Destination Moon.
9. Ik las een paar SF verhalen van Edmond Hamilton en Arthur Feldmann.
10. Deze week wordt steeds beter en beter - moodle is kapot. :D
11. Mijn kater Mosa is officieel op dieet.
12. Diakritische tekens op m'n computer bestaan niet meer, kijk maar - c c s z
13. Mijn zus kreeg een 10 (molecularie evolutie).
14. Mijn moeder kreeg een A+ op taaltest Engels.
15. Moodle werkt weer :D
16. Mijn vader gaat weer fietsen. :D
17. Mijn zusje moet bril dragen.
18. Ik ruimde eindelijk mijn kamer op. :D
19. Mijn vriend is pas nu uit Smederevo teruggekomen. Hij was door de politie opgepakt omdat hij door eenrichtingsstraat reed.
20. Het goedemorgen liedje van de week - Summer wine.

понедељак, 4. март 2013.

Higgs Boson Blues



Ik herinner me helemaal niets
Bomen zijn in vlam op de straten
Ik herinner me helemaal niets
Ik rijd mijn auto tot Geneva

Ik zit in de patio van mijn kelder
Het was warm
Meisjes lopen daarboven
Hun rozen komen in volle bloei
Heb je ooit voor de Higgs Boson Blues gehoord?
Ik ga naar Geneva, baby, ik ga je leren
Wat maakt nou uit wat de toekomst brengt...
Zwarte weg en ik reed en ik reed
Ik kwam tot een kruispunt
De nacht was warm en zwart
Ik zie Robert Johnson met een tien dollar gitaar
Die op zijn rug zit
Hij zoekt de juiste melodie
Hier komt Lucifer met zijn wet
En 100 zwarte baby's rennen uit zijn mordenaars kaak
Robert Johnson en de Duivel
'k weet niet wie zal van wie pikken
Ik rijd mijn auto
Bomen zijn in vlam
En ik zit en ik zing de Higgs Boson Blues

Ik ben moe, ik zoek een plek om ineen te zakken
Alle horloges in Memphis zijn gestopt met werken
In Lorraine motel is warm
Het is hot, daarom noemt het men hot spot
Ik neem een kamer met het uitzicht
Ik hoor een man preken in de taal die helemaal nieuw voor mij is
Hij maakt dat de bedden in dit huis bloeden
Terwijl de poetsvrouwen snikken in hun moppen
En de bel doet hop-hop en bop
En de schot roept tot spirituele groove
Iedereen bloedt bij de Higgs Boson Blues

En als ik vanavond doodga
Begraaf me maar in mijn lievelingste gele schoenen
En met een gemummificierde kat en met een kogel-hoed
Die joden in Caliphate moeten dragen
Voel je mijn hart bonzen?
Voel je mijn hart bonzen?

Hannah Montana doet de African Savannah
Terwijl de simuleerde regenachtige seizoen begint
Ze vloekt de rij in de zoo
Ze verhuist naar Amasonia en ze huilt met de dolfijnen

De Mai Mau eet de pygmies
En de pygmies eten de apen
En de apen hebben de cadeau die ze naar jou terugsturen

Hier komt de missionair met zijn knallen en griep
Hij beschermt de primitieven door de Higgs Boson Blues

Ik rijd mijn auto tog Geneva

Ach, laat de verdomme dag aanbreken
Regenachtige dagen maken mij altijd triest
Mylie Cyrus drijft in de zwembad in Taluca meer
Ik herinner me helemaal niets



Luister maar naar de Higgs Boson Blues van Nick Cave and The Bad Seeds

уторак, 19. фебруар 2013.

Google schrijft gedichten

Aangezien het feit dat ik een grote fan en bewonderaar van Google en poëzie ben is het vanzelfsprekend dat ik dol op Google poëzie ben. Google poëzie is een prachtige groep op Facebook. Als je van poëzie houdt ga het even checken! En nu ga ik iets uit de doeken doen: Google is alleswetende en allesziende oog van internet. Google maakt internet INTERNETssant. Kan je je dag voorstellen zonder Google? Nee. Als je iets niet weet wat zegt iemand tegen jou? Ga het googelen! Google is een machtige corpus die heel veel, ik bedoel HEEL VEEL feiten en informatie bevat. Google is ons onderbewuste. En weet je het verhaal over Jezus en het veranderen van water in wijn? Ja? Maar Google verandert random woorden in kunst! Google is Jezus van 21 eeuw. Poëzie is een daad van bevestiging, ik bevestig dat ik leef, dat ik niet alleen leef (zegt meneer Campert). Een mooi geschreven gedicht is een ander universum. Poëzie is mooi. Toeval is een van de wetten van kosmos. Iedereen die mij kent weet dat ik de belangstelling voor theoretische kwantummechanica heb. Volgens moderne natuurkunde is het niet mogelijk te weten wat er precies in de toekomst zal gebeuren. We weten nooit welk woord of groep woorden Google aan ons gaat tonen. Daarom is het zo boeiend om zomaar wat woorden te googelen. Op goed geluk krijg je poëzie. Dat vind ik echt fantastisch! Dit is surealisme! Dit is dada! Ik kijk naar al die 'gedichten' en ik sta paf! (:

среда, 30. мај 2012.

Over Boeken

Boeken maken het deel van ons dagelijks leven en soms veranderen ze ons kijk op de wereld. Er zijn verschillende boeken: schoolboeken, romans, dagboeken, encyclopedieën... maar elk boek is bijzonder en belangrijk in een bepaalde context. Ten eerste denk ik dat het belangrijkste boek van de wereld niet bestaat. Er zijn miljoenen en miljoenen mensen en boeken op de Aarde. Als iemand zegt dat hij dit of dat boek als het belangrijkste boek van de wereld vindt hangt zijn keuze van zijn origine, cultuur, opleiding, sensibiliteit, smaak en stemming af. Iedereen is verschillend en iedereen is een ander individu. Ook verandert ons keuze samen met onze persoonlijke ontwikkeling. In de middelbare school vindt men bijvoorbeeld De vanger in het graan van J.D. Salinger als het balangrijkste boek in zijn leven maar later een ander boek, misschien iets meer serieus als Doctor Faustus van Thomas Mann. En iemand anders noemt elke maand een ander boek als het belangrijkste Dus, deze keuze is de kwestie van veel factoren. Ten tweede moet ik iets uitleggen. Ik ben tegen het standpunt dat zegt dat de Bijbel of de Koran het belangrijkste boekoen van de wereld zijn. Dit standpunt is meestaal door religieuze mensen en historici vertegenwoordigd. Ik zeg niet dat deze twee boeken onbelangrijk voor de religie en de geschsiedenis in het algemeen zijn maar toch beschouw ik hen als mooie schrijverijen en als opium voor de massa. Zulke ‘Heilige Schriften’ zijn vol met normen en regels die de geest van de mens kleiner maken. Volgens mij moet iedereen voor zichzelf kiezen wat hij zou lezen, wat hij belangrijk zou vinden en op welke manier zou hij leven. Ten derde citeer ik Jorge Luis Borges, een van de belangrijkste schrijvers van de 20 eeuw: “In het jaar 1833 heeft Carlyle gezegd dat de alomvattende geschiedenis van de wereld één boek is dat door alle mensen wordt geschreven en gelezen. Ze (de mensen) proberen dit boek te begrijpen maar ze zijn ook in dit boek ingeschreven.” Dit betekent dat alle schrijvers ter wereld één boek schrijven maar ook dat mensen die geen schrijvers zijn, dus, de lezers, ook schrijvers van dit boek zijn want precies door ‘het leven van hun leven’ doen ze aan het schrijven mee. Dit boek is eigenlijk het Boek en het Boek is het leven, en het heelal is de grote bibliotheek. Als zoiets als het belangrijkste boek van de wereld zou bestaan zou ik dat het liefst als Borges interpreteren. Tenslotte ben ik van mening dat het duidelijk is dat het belangrijkste boek van de wereld niet bestaat. We moeten vershillende boeken lezen, heel nieuwsgierig zijn en elke dag iets nieuws leren en niet ons beperken tot alleen maar één boek dat ‘de zin van het leven ontdekt’. Als je denkt dat het belangrijkste boek van de wereld bestaat wees maar vriendelijk en zeg tegen me welk boek is het en waarom? Dank je bij voorbaat. Tot volgend jaar!

уторак, 22. мај 2012.

Over Reizen

Reizen is liefde. Reizen is zon. Reizen is sneeuw. Reizen is stilte. Reizen is lawaai. Reizen is lucht. Reizen is lachen. Reizen is glimlachen. Reizen is verandering. Reizen is oud worden. Reizen is een kind blijven. Reizen is vrijheid. Reizen is kunst. Reizen is risico nemen. Reizen is doen. Reizen is proberen. Reizen is goedkoop. Reizen is duur. Reizen is verlaten. Reizen is ervaren. Reizen is zien. Reizen is kijken. Reizen is luisteren. Reizen is horen. Reizen is proeven. Reizen is aanraken. Reizen is lopen. Reizen is rijden. Reizen is beweging. Reizen is leven. Reizen is zoektocht naar _________. Michael Wigge heeft zijn avontuur rond de wereld in juni 2010 begonnen – het doel van deze brave Duitser was om tot Antartica vanuit Berlijn door elf landen te komen zonder geld. De reis van deze Duitse reisjournalist en komiek was succesvol en die duurde vijf maanden. Wigge legde later uit hoe hij zonder geld overleefde. Onbekende mensen gaven aan hem gratis vervoer, eten en logeerplaats en hij deed de afwas in restaurants in ruil voor het voedsel. Wigge sprak ook over de mentaliteit van de mensen uit vershillende landen. In Amerika wilden mensen hem helpen omdat hij als een ‘toffe’ wereldreiziger beschouwd werd maar in Latijns-Amerika hielpen mensen omdat ze met hem sympathiseerden. Naar Canada kwam Wigge met een containership waarop hij hard moest werken zodat hij gratis kon reizen.Gratis naar Antartica te reizen is niet makkelijk. Wigge moest op welke dan ook manier geld voor de reiskosten verdien. Hij werkte als butler, expeditieleider maar ook als ‘menselijke bank’ voor 1 dollar. De boodscap die Wigge uitdraagt is dat men ook zonder geld kan reizen en pret hebben. Hij hoopt dat zijn reis andere mensen zou motiveren en inspireren. Zulke brave en een beetje gekke mensen als Michael Wigge bewijzen dat ons leven een mooi avontuur is. Op een dag zou ik zoiets ook willen doen, of tenminste – proberen te doen, maar we leven niet in een ideale wereld. Vandaag de dag iedereen heeft te veel verplichtingen (school, universiteit, werk, kinderen...) en iedereen staat altijd onder druk. Maar kijk nou, er zijn altijd die dingen die men ‘moet doen’... Ik zou graag naar een ver warm land vertrekken...

уторак, 8. мај 2012.

Over Film

De laatste periode, de laatste drie maanden misschien, ben ik bezig met de Film en filmen. Mijn beste vriendin is film persoon en hond persoon en ik ben een boek persoon en kat persoon. Ik ben wel een filmliefhebber maar toch ken ik de namen van grote regisseurs niet en van beroemde acteurs die filmsupersterren waren. Maar ik wil altijd alles weten. Letterlijk alles. Soms is dat een nadeel en soms is dat een voordeel. Dat hangt van veel factoren af (en van je standpunt). Soms is het best als je heel nieuwsgiereig bent maar soms dit gevoel dat je eigenlijk niet alles kan weten maakt je triest. Maar je moet proberen elke dag iets nieuws te leren en te ontdekken, he? Mijn interesse voor film begon met Ranko Munitić. Hij was onze bekende filmcriticus, schrijver, regisseur, vertegenwoordiger, journalist enz. Hij was een fantastische kerel. Een paar maanden geleden begon ik zijn boeken en teksten te lezen en ik was meteen gefascineerd met hem, met zijn brede kennis, met zijn stijl van schrijven. Nu zeg ik vaak: „Als ik op een dag als Ranko Munitić kon schrijven zou ik tevreden zijn“ of „Wanneer ik een volwassene word wil ik als Ranko Munitić schrijven“. Natuurlijk dat dat niet mogelijk is en dat ik alleen grapjes maak maar zijn stijl vind ik echt volmaakt. Lezend zijn boeken begon ik over film na te denken. En dan begon ik naar films vaker te kijken. Vooral naar (Nederlandse) documentaires of naar documentaires met de Nederlandse ondertittels die makkelijk toegankelijk op uitzendinggemist.nl zijn. Dat is goed voor mijn Nederlands en ook voor de uitbreiding van mijn kennis over de film. En weet je wat? Nu kan ik een redelijk normaal en zinvol gesprek over de film met iemand voeren en drie maanden geleden was dat bijna niet mogelijk. Niet slecht, he? Natuurlijk dat ik ook vroeger wist wie Wim Wenders en Jim Jarmusch zijn en natuurlijk dat ik kon zeggen welke film ik leuk of niet leuk vond. Maar nu weet ik ook wie bijvoorbeeld Raul Ruiz, Michael Haneke en Abderrahmane Sissako zijn. Ook zijn er vershillende houdingen tegenover de film. Sommigen zeggen dat letterlijk alles een film kan zijn, alles wat je ziet. Maar sommigen zeggen dat een film een illusie en een oneindige transformatie is of dat een film schilderen van menselijke geest is. Wim Wenders zegt dat er twee basiselementen voor elke film bestaan – die zijn kader en tijd. Kader is zeer belangrijk omdat kader op zichzelf beperkt is maar toch moet die de grenzeloze ruimte omvatten. Aan de ene kant hebben we Michael Haneke die zegt dat een film voor communicatie dient en niet voor de 'bevrijding van de kunstenaar' maar aan de andere kant hebben we Apichantpong Weerasethakul die zegt dat hij niet over de andere mensen denkt wanneer hij een film maakt. Hij denkt over zichzelf. Hij zegt: „Deze film is over mij.“ Dus, ik ontdekte dat Film zeer ingewikkeld is maar ook ontdekte ik dat ik ook van films kan genieten. Ik dacht dat mijn 'sensibiliteit' (en smaak) alleen voor letters en boeken was maar nu weet ik dat ik ook 'visuele kunst' kan begrijpen. Nu kan ik zelfstandig kiezen naar welke film ik zal kijken. Vroeger vroeg ik liever een paar echte filmliefhebbers: „Kunnen jullie me iets aanbevelen?“ Dit is een kleine stap voor het mensdom maar een grote stap voor mij. Nu wil ik iets over strip en strips leren – strip is een mix tussen literatuur, schilderkunst en film. Dat zou ik zeker leuk vinden.