Sunshine, lollipops and rainbows

Rood is de kleur van liefde en verliefheid, van lust, seksuele begeerte en zonde. Rood is de typische kleur van de roos en het rood is de kleur dat tegenwoordiger van alles wat romantisch is. Rood is ook de kleur van het geweld, agressie en grote macht. Die kleur is zeer opvallend en daarom gebruik men er vaak voor marketing. Denk alleen aan Coca Cola, Kit Kat en communisme.

Er zijn niet zo veel dingen die men kan over oranje zeggen. Oranje is de kleur van de sinaaspappel. Dat is mijn eerste associatie. Natuurlijk is Nederland het tweede. Oranje is de kleur van herfst en boeddhisme. Ik hou van de kleine klooserlingen op National Geographic die oranje kleren dragen. Oranje is ook de kleur van de goudsbloem (deze bloem + a = mijn naam).

Geel is de kleur van de zon, licht en optimisme. Geel is de kleur van mijn Duden woordenboek (Deutsch als Fremdsprache) dat ik niet gebruik en dat op mijn tafel twee jaren ligt. Geel is de kleur van Chineesen (ik ben geen racist :p) Wetenschappers zeggen dat gele muren in de kamer goed voor het geheugen zijn. En natuurlijk: We allemaal wonen in Yellow sunmarine. (;

Groen is de kleur van harmonie, plezier, vreugde en ontwikkeling maar in sommige culturen staat groen als symbool voor de duivel. Groen is de kleur van planten en kikkers. Groen is de enige kleur op de vlag van Libië. Wat religie betreft is groen de kleur van islam. Mohammed heeft gezegd dat drie goede dingen zijn water, (groen) plantentuin en een mooi gezicht. Groen is de kleur van alles wat millieuvriendelijk is.

Blauw is de kleur van verdriet. Iedereen weet wat ’feeling blue’ betekent. Sommige talen hebben geen word voor blauw of voor groen maar ze hebben alleen maar een woord – in het Engels zegt men grue. Het blauw is de kleur van de hemel en de zee. (: En er staat op de vlag van Giekenland en op joodse tallieten. MargeSimpson-associatie is duidelijk. Blauw is ook de kleur van weemoed en matrozen. Bim-bam, all on board! (;

Indigo. Wat voor een kleur! Maar wat kan ik daarover zeggen (behalve dat die mooi is)? Wikipedia zegt dat indigo de kleur van een chakra of ‚het derde oog’ is. Die kleur is ook de kleur van onstoffelijkheid (een mooi woord) en intuïtie. En dat is alles! Weinig maar genoeg.

Violet is de laatste kleur van de regenboog. Dus – violet, niet purper, violet. Violet is een heel mooie kleur. Mensen in Engeland pakken hun chocolaatjes in een violet papier (helderpaars). Dat is dezelfde kleur als die van Milka brand. In de schilderkunst van China is het violet de kleur van het heelal en harmonie. (: Violet is de naam van de psychotherapeute in Private practise.

Dat waren de zeven kleuren van de regenboog – volgens mij, het mooiste verschijnsel in de natuur.

Ja! Nee! Geen mening!

Wat denken jullie over de regering in Servië?
Wat denken jullie over politica in het algemeen?
En over een portie chocoladeijs? Of vanilleijs?
Wat denken jullie over prostitutie?
Wat denken jullie over religie?
En over de lente? Of zonnebaden?
Wat denken jullie over de oorlog?
Wat denken jullie over het leven en de dood?
En over kussen? En over zomer?
Wat denken jullie over honger in de wereld?
Wat denken jullie over goed en kwaad?
En over koffie? En over fietsen?
Wat denken jullie over Facebook of Twitter?
Wat denken jullie over aids?
En over slapen? En niksen?
Wat denken jullie over euthanasie?
Wat denken jullie over homoseksualiteit?
En over omarming? En over reizen?
Wat denken jullie over studeren?
Wat denken jullie over geld?
En over bloemen? En overd de regenboog?
Wat denken jullie over de rechten van de vrouw?
Wat denken jullie over vriendschap?
En over je hondje? Of over je katje?
Wat denken jullie over huwelijk?
Wat denken jullie over drugs?
En over dat lied? Of die film?
Wat denken jullie over bijgeloof?
Wat denken jullie over ongeluk?
En over uitgaan? En drinken?
Wat denken jullie over vragen stellen?
Wat denken jullie over antwoorden?

BALLADE VAN DE STUDENT

BALLADE VAN DE STUDENT

’t is Nevena van Ilić niet
die haar gedichten schreef,
ik ben de dichter
van de verzen die ze schreef.
Waar zijn we?
We zijn tussen de Betuwe en tussen de Veluwe.
Ik ben domweggelukkig, in de IlijeĐuričićastraat.
Ik heb geen huis, maar wie wil een hius...
(ik heb een appartement :p)
Ik kijk door het raam.
Ik zie de zon en de maan,
ze zijn sneeuwwitte rozen,
en de morgen en nacht twee blauwe matrozen.
Ik kijk naar de hemel.
De hemel is van kanakkende
vlereken
vol.
De hemel behoort aan de vogels
En ik ben te mens om te vliegen.
En nu?
Het regent ik drink ik heb dorst
Ik haat onweer.
Altijd november, altijd regen,
Altijd dit lege hart, altijd.
Regen regen
water water
Onder water ben je steeds alleen,
maar eenzaam nooit
of anders gezegd
In het water kan men nooit geheel alleen zijn
en toch nog eenzaam blijven.
Ik ben een meisje dat groot verdriet heeft
Maar het is geen echte verdriet.
Kent iemand dat gevoel: ‘t is geen verdriet,
’t is geen geluk, geen menging van de beiden.
Ik gluur naar mijn buren.
Ik zie Vera Janacopoulos.
Gisteren was ze
zat van liefde
en ze zat naakt.
Ik zie
Lady Godiva op scooter.
Ze schreeuwt:
„Voor de avond nog bereik ik Ispahaan!”
Ik zie Sophocles met zijn jonge slaaf.
Ik zie Henriette die tot God bidt, ze zegt:
”Sorry, ik kende u niet, mijn God!”
Alles lijkt mij zo vreemd en toch bekend.
Ja, dit is mijn land, mijn volk;
dit is de ruimte waarin ik wil klinken.
Maar nu wil ik graag reizen.
Mijn moeder zegt:
”Bestijg den trein nooit zonder uw valies met dromen,
dan vindt ge in elke stad behoorlijk onderkomen.”
Ik reis in mijn gedachten.
’k zie de Alpen, Vlaanderen, een Straatsburg aan den Rijn
Ik ga naar
Sulina, Braïla
Sulina, Brest
Sulina, Singapore.
Ik zoek
Een koffiehuis ‚In de Eenzamheid’
Maar er bestaat niet, van Parijs tot Wenen...
Ach -
Berlijn
de zon is geel.
Helaas ga ik naar Belgrado terug.
Het regent niet meer.
Ik hoor het licht, het zonlicht pizzicato.
Ik ben de zon, de zomer niet.
Het is mooi weer.
Dat maakt me een blijden dag te meer. En dat is veel.
Ik zit in mijn kamer.
Ik luister naar de muziek:
wangen ballen bekkens
ballen bolle bekken
beugel en basson – o hop!
Ik wil zingen maar ik ken de woorden niet:
”Oote oote oote
Boe
Oe oe oe boe
etc.“
E ris iemand aan de deur.
Dat is mijn oma – de moeder, de vrow.
Ze kijkt naar de spaanse tv-novelas.
Ik hoor:
¿Porqué, Mária?
(mijn oma zegt dat Mária een
heks heks is)
Ik ben een studente
Maar ik zit zonder meid.
Dus - ik moet mijn huiswerk alleen doen.
Ja, ook als ik zorgloos ben...
Denk ik aan blog.
Ik zak ineen.

Pa-ram-pa-pam-pa-raaa, ich liebe es!

Ik hou van koffie en ik hou van het heelal. Dat weet iedereen die mij kent.

Ik weet het niet waar en waneer heb ik die zin gelezen maar hij (ja, de zin is masculinum) is heel mooi en daarom heb ik beslist die zin voor m’n blog te vertalen.

“De zon zou niet schijnen als die in het heelal eensam was en er waren geen andere hemellichaams om de zonnestraling te absorberen... Bijvoorbeeld, als ik gisteravond een ster, die van ons 100 lichtjaren ver is, toegekeken heb, heb ik geweten niet alleen maar dat het licht, dat tot mijn ogen gekomen is, 100 jaar geleden al uitgezonden was, maar ook de atomen van dit ster hebben 100 jaar geleden geweten dat ik, die nog niet geboren was, dit ster gisteravond in dit bijzondere tijd en plaats zal toekijken.“



Deze zin is uit Dat wonderbare licht van Terry Pratcett:

“In de koude, kristalheldere stilte flonkerde een grote witte spiraal onder de sterren die onweerhoudbaar draaide en dat zag eruit zoals God zijn koffie roerde en toen voeg er de room in bij.“

*.*

Elke kunst is denkkunst

Het magisch realisme is een richting in kunst – schilderkunst en literatuur. Ik hou er veel van. Punt. René Magritte is mijn favoriete schilder en Borges is mijn favoriete schrijver. Ik hou van magisch realisme omdat we de dingen en verschijnsels, die door ons nagekeken of gelezen worden, elke dag kunnen zien in onze omgeving. Maar die dingen zijn in een raar en eigenaardig (vaak ook bizar) verband. Bijvoorbeeld, mensen en dingen die Magritte schildert zijn heel realistisch maar ze zijn in een rare context geplaatst. De ratio en logika kunnen ons niet helpen om de rebus te begrijpen en hem op te lossen. Schilderijen van Magritte zijn een doolhof en de toeschouwers kunnen de uitweg niet vinden. Hier is een leuke citaat van Magritte: „In mijn werk vertrekt alles vanuit de zekerheid dat wij deel uitmaken van een raadselachtig universum.“



Ik ben een roman van Marquez aan het lezen. Honderd jaar eenzaamheid – een uitstekende roman! Het gaat over een gewoon spaans gezin...over de oorlog en revolutie...over de liefde en relaties tussen mensen...Gewone thema’s. Maar wat is zo ongewoon in dit roman? Bijvoorbeeld, een van de protagonisten is gestorven en toen gele rozen in plaats van de regendruppels begonnen te vallen. Of: mensen leven meer dan honderd jaar. Of: iemand sterft in het huis en die persoon ‚gaat niet weg’ maar ze blijft praten met andere huisgenoten. Of: een van de tweeling drinkt limonade en de andere weet dat de limondade zonder suiker is hoewel hij de limonade niet heeft geproevd enz. enz. Aan de ene kant zijn er heel veel rare situaties maar aan de andere kant is alles heel realistisch.



Het magisch realisme gaat over iets wat wel mogelijk maar niet waarschijnlijk is (kwantumtheorie ook). Dat vind ik best leuk. (: Dit is mijn favoriete citaat van Magritte: „Volgens mijn doctrine is het verboden wat dan ook te voorzien (op straffe van achterlijkheid). Ik kan gewoon niet voorzien wat ik zal doen, zoals ik evenmin kan plannen waneer en hoe er een echt poëtisch beeld te voorschijn zal komen.“ (:

Blog en post scriptum

New York, 1949. Het restaurant Major’s cabin dat neben Empire State Building staat. Hier eet Frank McNamara samen met zijn vrienden. McNamara geeft rondjes… En geeft rondjes… En geeft rondjes… Ze eten en drinken, ze bestellen alles wat op de spijskaart staat. Straks komt ober en zegt dat ze moeten betalen omdat het restaurant moet gesloten worden. McNamara zegt: ”Geen probleem!” en hij neemt zijn jasje (zijn portemonnee zit in zijn zak) maar! hij is er niet! McNamara heeft zijn portemonne thuis vergeten. Hij wil niet afwassen en hij belt zijn vrouw op. Ze komt en betaalt de hoge rekening. McNamara blijft denken aan deze gebeurtenis die beschamend was. Hij wil dit soort dingen beëindigen. Hij heeft een idee: eten op krediet! Hij vorm een club die, eigenlijk, een 'vereiniging voor het eten en drinken’ is. Elk lid krijgt een kaartje dat uit het karton gemaakt is. Met dat kaartje kunnen leden in een paar bepalde restaurants eten en later betalen. Een maandelijkse rekening komt op hun adres. Wat leuk! Maar McNamara is niet tevreden. Zijn club heeft niet genoeg leden, denkt hij. Er zijn alleen maar zeven en twintig restaurants die zijn kaartje geldig vinden. Één van die restaurants is Major’s cabin. Na één jaar komt McNamara hier weer eten – maar gratis! De club van McNamara wordt groter en groter maar hij is niet overtuigd van het succes. McNamara denkt dat zijn betaalkaart alleen een voorbijgaande trend is en daarom verkoopt hij zijn kaart voor niet zo hoge prijs tot een bank. Hij maakt een fout en de bank maakt een plastic kaart – een betaalpas (1961). Straks heeft iedereen zijn/haar eigen betaalpas en hij/zij pint en pint....en pint... De grootste uitvinding aller tijden: de betaalpas. :D

PS Nu heb ik het blog van Nikola gelezen en ik herinnerde me dat betaalpas niet ’de grootste uitvinding aller tijden is’. We kunnen met een betaalpas gezondheid niet kopen.

Petnica Science Center

Petnica is de mooiste plek ter wereld. Daar loopt de tijd niet. Je kunt me geloven of niet maar kijk naar de mensen die onder de houten paddestoel lachen en naar de witte wagen die met de beginnelingen komt. Hun gezichten zien verward eruit. Sommige kinderen zijn een beetje bang, natuurlijk. Ik was ook een beetje bang toen ik een beginneling was.

Na twee jaar ben ik naar Petnica teruggegaan. Ik heb een déjà vu. Ik zit weer in de kantine en ik wacht op mijn vrienden te komen. Ik ben nerveus. Twee jaren zijn achter mij maar ik ben nog steeds nerveus. Nu heb ik verantwoordelijkheid voor de kinderen. Mijn kaartje is niet meer groen. Nu is het geel. Hoewel ik nu assistent ben betekent dat niet dat ik geen lol zou hebben. Taalkundigen zijn niet alleen op het seminarium. Hier zijn elektrotechnici en psychologen. Iedereen is bezig met zijn werk maar ’s nachts hebben we de vrije tijd. We spelen Mafija, natuurlijk. En One up one down. En we babbelen over de beginnelingen. Psssst!



Als ik zeg dat Petnica de mooiste plek ter wereld is betekent dat niks voor jou. Als je nooit in Petnica geweest bent kunt je me niet begrijpen. Bijvoorbeeld, ik slaap ongeveer drie uur per dag maar in Petnica ben ik niet moe. In Petnica verveel ik me nooit. Het gras is groener, het eten is meer lekker, de zonsondergang is mooier, de zonsopgang kan ik met woorden niet uitleggen en het kleine planetarium is het grootste planetarium ter wereld!

Waar is je lievenlingste plekje? Is dat je geboorteplaats of een stad in het buitenland? Ik ben zeker dat je ook over dat plek niet objectief kunt spreken. Ik weet dat als ik over Petnica spreek ben ik subjectief maar een Petničar te zijn is een bijzonder gevoel. Ik ben ervan overtuigd.